روستاهای استان ؛ معدن گنجهای پنهان

سالهاست زنگ خطر مهاجرت از روستاها به حاشیه کلانشهرها به صدا درآمده و خیلیها بر این باورند که چرخ توسعه و درآمدزایی تنها در شهرها میچرخد. اما داستان بانوی کارآفرین در شهرستان درمیان را خواندم که خط بطلانی کشیده است بر این باور غلط؛ روایتی اصیل از جنس اراده، بازگشت به ریشهها و تبدیل تهدیدِ محرومیت به فرصت طلایی تولید. این بانوی سختکوش پس از تجربهی روزهای دشوار و پردغدغهی زندگی در شهر، با دستانی خالی اما عزمی پولادین به زادگاهش برگشت. سرمایهی اولیهی او تنها یک دستگاه سادهی عرقگیری بود و امیدی عمیق به برکتِ خاک زادبومش. او با شناخت دقیق ظرفیتهای گیاهان داروییِ منطقه، کار را کلید زد و امروز، کارگاه کوچک دیروزِ او به یک واحد فعال و پُربازدهی تولید عرقیجات گیاهی تبدیل شده است. این کارگاه نهتنها معیشت خانوادهاش را به آرامش رسانده، بلکه برای ۱۰ نفر به صورت مستقیم و برای صدها نفر از کشاورزان و اهالی روستاهای اطراف که تأمینکننده مواد اولیهاند، اشتغال و درآمدی پایدار آفریده است. این مدل موفق، پیام روشنی برای سیاستگذاران دارد: روستا کانون مرگ اقتصادی نیست، بلکه معدن گنجهای پنهانی است که چشمانتظار تدبیرند. وقتی یک بانوی روستایی بدون اتکا به رانت و بودجههای کلان دولتی، چنین ارزش افزودهای خلق میکند، یعنی سیاستهای اشتغالزایی اگر به دست اهلی خود مردم سپرده شود، دهها برابر کارآمدتر خواهد بود. اینجا دیگر بحث کمکهای مقطعی نیست؛ صحبت از عزتنفس، خوداتکایی و جلوگیری از خالی شدن مرزها از سکنه است. با این وجود، راه این سربازان خط مقدم تولید بدون حمایت مدیران هموار نخواهد شد. از مسئولان استان خراسان جنوبی، سازمان جهاد کشاورزی، صندوقهای حمایتی و فرمانداریها انتظار میرود فراتر از نامگذاریها و جلسات اداری، به میدان بیایند. ارائه تسهیلات کمبهره و آسان، ایجاد واحدهای فرآوری، استانداردسازی بستهبندی، باز کردن گرههای فروش و بازاریابی محلی، حداقل وظیفهای است که در قبال این کارآفرینان داریم. بیایید دست این رویشهای امیدبخش را به گرمی بفشاریم تا چراغ روستاها و آبادانی استان ما هرگز خاموش نشود.



