در حضور ۵ سفیر اجرا شد؛ طنین شاهنامه با صدای دختری از چهارمحالوبختیاری در افتتاحیه ایرانکانماین

#ویدئو
📍لباس فیروزهای، کلام فردوسی و پیامی از مهر به ایران؛ آغاز فرهنگی یک گردهمایی بینالمللی معدن
در آغاز آیین افتتاحیه بیستمین نمایشگاه بینالمللی ایرانکانماین، دختری از چهارمحالوبختیاری با پوشش محلی آبیِ اطلسی، ابیاتی حماسی از شاهنامه را اجرا کرد؛ اجرایی که در حضور سفرای خارجی و دیگر مهمانان مراسم، جلوهای از فرهنگ، هویت و دلبستگی ایرانیان به سرزمین خود را به نمایش گذاشت.
🔹این شاهنامهخوانی با محوریت پاسداری از میهن و فداکاری برای ایران و با خوانش بیت حماسیِ «همه سر به سر تن به کشتن دهیم / از آن به که کشور به دشمن دهیم»، رنگی ملی و فرهنگی به آغاز این رویداد تخصصی بخشید. صدای دختر شاهنامهخوان، کلام فردوسی و پوشش بومی او، تصویری گویا از پیوند نسل امروز با میراث ادبی و فرهنگی ایران ساخت.
🔹انتخاب شاهنامه برای گشایش یک نمایشگاه بینالمللی معدنی، معنایی فراتر از اجرای یک برنامه هنری داشت. در فضایی که قرار بود توان صنعتی، فناوری و فرصتهای همکاری اقتصادی ایران معرفی شود، نخست فرهنگ این سرزمین به سخن درآمد؛ فرهنگی که مهر به میهن، خردورزی، کوشش و مسئولیت در برابر آینده، از بنمایههای ماندگار آن است.
🔹لباس آبیِ اطلسی این دختر از چهارمحالوبختیاری نیز جلوهای از تنوع فرهنگی ایران را پیش چشم مهمانان قرار داد؛ یادآور سرزمینی که هویت مشترک آن، از همراهی فرهنگهای بومی، زبانها، آیینها و هنرهای گوناگون جان میگیرد. حضور او در آغاز مراسم، سهم دختران و نسل جوان را در زنده نگهداشتن این میراث، به تصویری روشن و ملموس تبدیل کرد.
🔹چنین اجرایی میتواند زبان آشنایی عمیقتری با ایران باشد؛ زبانی که پیش از مذاکرات رسمی، از حافظه تاریخی و تعلق مردم به سرزمینشان سخن میگوید. مضمون پاسداری از میهن در این برنامه، در بستر یک رویداد اقتصادی بینالمللی، بیانگر پیوند عزت ملی با حضور مسئولانه و سازنده در جهان بود.
📍این آغاز فرهنگی، با ماهیت گردهمایی معدنکاران و تولیدکنندگان نیز نسبتی معنادار داشت؛ کسانی که تلاش روزانه آنان برای آبادانی، ایجاد اشتغال و تبدیل ظرفیتهای کشور به ثروت پایدار، جلوهای عملی از مسئولیت در برابر ایران است. از این منظر، طنین شاهنامه در افتتاحیه ایرانکانماین، ادبیات حماسی را به معنای امروزِ ساختن و آباد کردن کشور پیوند زد.
🔹آیین افتتاحیه ایرانکانماین با این اجرا، قابی از ایران را پیش روی مهمانان گذاشت: دختری با لباس بومی، صدایی برخاسته از نسل امروز و کلامی به یادگار از فردوسی؛ تصویری از سرزمینی که با تکیه بر ریشههای فرهنگی خود، آینده را میسازد و با جهان گفتوگو میکند.


